شاید بهتر این باشه که بعضی وقت ها آدم جمع و جور کنه و بره جاش مهم نیست حتی رفتنش هم مهم نیست مهم ، نبودنست اما سختی رفتن و دلکندن بواقع سختی رفتن و کندن نیست! بد ماجرا اونجاست که وقتی می ری به پشت سرت که نگاه می کنی می بینی ، هیچی با خودت برنداشتی ، همه چی باقی گذاشتی و رفتی! اما بازهم میگم بعضی وقت ها نبودن بهتر از بودنِ بعضی وقت رفتن بهتر از نرفتنِ نخندیدن بهتر از خندیدنِ

شاید بهتر این باشه که بعضی وقت ها آدم جمع و جور کنه و بره جاش مهم نیست حتی رفتنش هم مهم نیست مهم ، نبودنست اما سختی رفتن و دلکندن بواقع سختی رفتن و کندن نیست! بد ماجرا اونجاست که وقتی می ری به پشت سرت که نگاه می کنی می بینی ، هیچی با خودت برنداشتی ، همه چی باقی گذاشتی و رفتی! اما بازهم میگم بعضی وقت ها نبودن بهتر از بودنِ بعضی وقت رفتن بهتر از نرفتنِ نخندیدن بهتر از خندیدنِ

در مدرسه رفاه ارتشی بودم در رکس تماشاچی بودم در شصت و هفت جوانی سالخورده بودم در هفتاد و هشت دانشجو بودم روزنامه نگار بودم قاتل زنجیره ای بودم در هفتاد و هشت و نویسندگی های همیشگی اش در هشتاد و هشت مردم بودم رای بودم موازی صندوق در نود و شش سلاح بودم ، که به رگبار می بستم خودم را! در جنگ هشت ساله: شهید بودم جانباز بودم مفقودالاثر شدم در خرمشهر غواص بودم تا در کوی دانشگاه پرواز کنم در کوی دانشگاه ریش تراش شدم تا از سربازی معاف شوم و بعد سربازی سیلی خورده